سبک فرزند‌پروری در سطح ملکولی بر کودکان تاثیرگذار است

Infant with father

 

 

چگونه نحوه پاسخگویی والدین به نیازهای فرزند خود می تواند تاثیرگذارتر از طرز رفتار آنها باشد

تحقیقات جدید انجام شده در دانشکده پزشکی و بیمارستان کودکان دانشگاه بریتیش کلمبیا کانادا ( BCCHR) نشان می دهد که طرز تربیت والدین و شیوه فرزند‌پروری آنها می تواند بر ژن کودکان تاثیر گذاشته و این تغییرات بیوشیمیایی در نوزادان سه ماهه قابل مشاهده است.

این مطالعه که اخیرا در مجله (Attachment & Human Development) منتشر شده است چگونگی نحوه ارتباط (وابستگی) کودک – والد و ارتباط آن با تغییرات دی ان ای کودک را مورد بررسی قرار داد. تیم تحقیقاتی در این مطالعه به این نتیجه رسیدند که زمانی که کودکان نوپا ارتباط های (وابستگی‌های) سالم و امن با والد برقرار می کنند به این معنا که کودک از والدین خود در حکم پایگاهی محکم برای اکتشاف و شناخت و پناهگاهی امن در برابر استرس استفاده می کند، مشخصات ملکولی متفاوتی نسبت به کودکانی که ارتباط ضعیف و نا امنی با والدین خود برقرار می کنند، داشتند.

دکتر سارا مریل، دانشجوی فوق دکترا در دانشگاه بریتیش کلمبیا و سرپرست این مطالعه در آزمایشگاه کوبار می گوید: اگرچه پیامدهای بلند مدت برای رشد کودک و سطح سلامت در بزرگسالی هنوز کاملا شناخته شده نیست، این مطالعه پیامدهای بالقوه بیولوژیکی مشکلات اولیه را نشان می دهد، اما از طرفی مقاوم بار آمدن کودک مرتبط با فرزند پروری مثبت را نیز اذعان می دارد.»

بر طبق تحقیقات انجام شده، وابستگی بین والدین و فرزندان در سال های اولیه زندگی کودک شکل می گیرد و پس از تثبیت معمولا در تمام طول بزرگسالی حفظ می شود. تقریبا تخمین زده می شود که نیمی از کودکان با والدین خود وابستگی سالم برقرار می کنند. مابقی کودکان طیف وسیعی در محدوده های مختلف وابستگی نا سالم را با والدینی که گوشه گیر بوده یا واکنش نشان نمی دهند یا والدینی که متناوباً واکنش نشان می دهند یا هنگامی که کودک به دنبال راحتی یا امنیت است، او را می ترسانند، ایجاد می کنند.

این مطالعه شامل ۹۳ جفت کودک همراه با والدین آنها بود. از طریق آینه ایی که از دو طرف قابل دید بود، محققان نوع ارتباط ( وابستگی ) کودکان ۲۲ ماهه را طی یک سری جدایی‌ و دیدار همچنین تعاملاتی بین کودک با یک فرد غریبه را مشاهده کردند. تقریبا نیمی از کودکانی که در این تحقیق شرکت کردند در رده ارتباط ایمن طبقه بندی شدند.

«این تفاوت های ملکولی نشان می دهد که فرزند‌‌‌پروری مثبت مزایای بالقوه ای در بهبود سیستم ایمنی کودکان و رشد روانشناختی آنها دارد.»

دکتر سارا مریل

سپس تیم تحقیق نمونه‌های خون کودکانی که در سه ماهگی گرفته شده بود را مورد تجزیه و تحلیل گذشته نگر قرار داد تا میزان تغییرات بیوشیمیائی موسوم به متیلاسیون دی ان ای آنها را مشخص کند. نتیجه آزمایشات مشخص کرد که در برخی از قسمت های کروموزوم با مولکول های کوچک ساخته شده از کربن و هیدروژن علامت گذاری شده بودند. این مولکول ها ممکن است مانند «سوئیچ‌های تنظیم کننده نور» عمل کنند که به کنترل میزان فعال بودن هر ژن کمک می کند در نتیجه بر عملکرد سلول‌ها تاثیر می گذارد.

محققان تفاوت قابل ملاحظه ای در متیلاسیون دی ان ای کودکانی که به طور ایمن با والدین خود نوع وابستگی سالم ایجاد کرده بودند در مقایسه با کودکانی که این ارتباط را نداشتند، پیدا کردند. محل این تغییرات در محل های دی ان ای های واقع در ژن های مرتبط با سیستم ایمنی و رشد روانشناختی بود.

پژوهشگران قصد دارند با دنبال کردن وضعیت شرکت کنندگان در این تحقیق، بررسی کنند که آیا تغییرات ملکولی مشاهده شده در سه ماهگی همچنان به مرور زمان باقی می ماند یا از بین می رود.

دکتر مریل می گوید: « فرض ما بر این است که این تغییرات ملکولی و سبک وابستگی هر دو پتانسیل مادام العمر را دارند.»

این یافته ها بر اساس مطالعات قبلی دکتر مایکل کوبار و همکارانش است که نشان داد عمل ساده نگهداری نوزادان در اوایل زندگی ممکن است با الگوهای عمیقا ریشه دار و مادام العمر در اپی ژنوم همراه باشد.

بخش تحقیق و ترجمه موسسه یوگای علمی نوا

مترجم: فروزنده شاملو

http://www.ubc.ca/

University of British Columbia, Canada

Parenting ‘style’ affects children at a molecular level

By Kerry Blackadar

August 11, 2021